De BoetenbaintjesBoetenproat
Paarser dan paars
- Boetenproat
Onderweg naar Assen zaten we in een plensbui en ook in een prachtige, heldere regenboog. Exemplarisch voor de rest van de dag: kleurrijk en soms een plensbui, geen regenboog. Bij het station stonden Ina, Jan en Sjaak al te wachten. Toen de trein binnen was, duurde het nogal even voor er volk uit het tunneltje kwam. ‘Komt er wel iemand’? ‘Nou, in ieder geval Janny en Yolanda, onze veurlopers’. Als eersten kwamen onze koplopers HP en Margreet tevoorschijn. Na verloop van tijd verscheen ook de rest, en zo konden we met 19 op pad.
Het improvisatietalent van Jan
- Boetenproat
We zouden gaan wandelen op het Mantingerzand, 1 van de mooiste plekjes van Drenthe, met zijn oude, grote, mysterieuze bomen en jeneverbessen. En Gerard zou bij de nazit komen. Om 9.00 uur belt Jan. ‘Er zit geen spatje leven in mijn auto, dus we gaan over naar plan B. Dat is een rondje Eelde, Vries, Eelde van ongeveer 20 kilometer’. ‘We komen eraan’. Jan ging nog even door met bellen en regelen. Janny zou de stationswachters naar de bus leiden. Super plan.
Feanwâlden
- Boetenproat
Zaterdag zou het kwik in Noordoost-Friesland tot 27 graden stijgen, wel erg warm, maar gelukkig niet zo heet als twee weken geleden toen de Boetenbaintjestocht in Westlaren werd afgelast vanwege de extreme hitte. Er stonden zaterdag rond half 10 dan ook 10 Boetenbaintjes op het Hoofdstation in Groningen bij spoor 3 te wachten om in de Arriva-trein van 9.39 uur naar Feanwâlden te stappen. Een klein half uur later ontmoetten we bij de ingang van het station Feanwâlden nog 5 Boetenbaintjes, die met de auto naar Feanwâlden waren gekomen, waaronder veurloper Manon. Om 10.15 uur gingen we met 15 Boetenbaintjes onder leiding van Manon van start vanuit Feanwâlden, ‘het kloppend hart van Nationaal Park de Noardlike Fryske Wâlden’, aldus de tekst op een banner in het centrum van Feanwâlden.
Het zou moeten kunnen
- Boetenproat
Onder leiding van Jan hebben we een mooie tocht gemaakt vanaf het Loomeer richting Orvelte en met een bocht weer terug. Het weer viel mee. Af en toe een klein drupje, wind en toch ook zacht weer. Als het technisch had gekund dan was deze Boetenpraat dit keer een geluidsfragment geworden. Hier een poging. Het beeld is als volgt; we hadden net ruim de tijd genomen voor een uitgebreide koffiestop. Met twee volle tafels zaten we in de Drentse heerlijkheid in Orvelte. Buiten aten velen nog een boterham en de rugzakken gingen weer om. Ongeveer een kwartier later verlieten we het plattelandschap en via een hekje konden we het bos weer in en het Drenthe pad vervolgen. Of tenminste... het zou moeten kunnen.
Astrid(s) weer
- Boetenproat
Het lijkt wel of Astrid H een afspraak met de weergoden heeft, dat haar wandelingen altijd zonovergoten en warm zijn. Tijdens haar eerste veurloperswandeling zou het kwik tot boven de 30 graden stijgen. Ik meldde me af, omdat het hitteplan voor ouderen van kracht was. Voor zaterdag 23 mei was de verwachting ook weer warm, 28 graden. Dat red ik wel, dacht ik. Over de afloop straks meer.
De Hünenweg
- Boetenproat
Hemelvaart, deel 2
Zaterdag werd ik gewekt door een kakofonie van vogelgeluiden, de app Merlin gaf 8 verschillende soorten aan die tegelijkertijd hun lied zongen. Een heerlijke manier om wakker te worden, maar wel erg vroeg. Gelukkig lukte het om nog wat te slapen.
Meppen und Bippen
- Boetenproat
Hemelvaart, deel 1
Het was een komen en gaan in Meppen und Bippen. We begonnen met 8, wat er eigenlijk 9 hadden moeten zijn, maar Margreet S. was helaas ziek. Met 4 auto’s kwamen we gelijktijdig aan bij het Friedhof in Bokeloh. We gingen meteen op pad naar Meppen, een verrassend leuk stadje met een gezellig centrum met lekkere koffie en taart. De terugweg ging over de Hühnenwege en leidde ons langs hele oude watermolen, een prachtige Kunstschule en museum naar de rivier de Hase.
De koningin van de kleine paadjes
- Boetenproat
Vandaag even na vijven liepen Ellie en ik samen naar het station in Groningen. We concludeerden nogmaals dat we vandaag weer heel mooi gewandeld hadden van Eelde naar het Groninger café De Klikspaan, de plek van onze nazit. Ellie vond Margreet toch echt de koningin van de kleine paadjes.