Het improvisatietalent van Jan

We zouden gaan wandelen op het Mantingerzand, 1 van de mooiste plekjes van Drenthe, met zijn oude, grote, mysterieuze bomen en jeneverbessen. En Gerard zou bij de nazit komen. Om 9.00 uur belt Jan. ‘Er zit geen spatje leven in mijn auto, dus we gaan over naar plan B. Dat is een rondje Eelde, Vries, Eelde van ongeveer 20 kilometer’. ‘We komen eraan’. Jan ging nog even door met bellen en regelen. Janny zou de stationswachters naar de bus leiden. Super plan.

En zo gingen we met 12 van start in Eelde. Voor Sjaak, Jacqueline en Jan een thuiswedstrijd. We liepen langs het tamelijk verlaten vliegveld, hadden een pauze bij het natuurgebied Hondstong, en genoten van de rust en het aangename weer. Er waren veel vakantieverhalen. Oplopend in temperatuur: Sjaak was terug uit IJsland, Laura uit Noorwegen, Yolanda uit Ierland, Janny uit Duitsland en wij uit Frankrijk. En Evrim had de vierdaagse van Groningen nog in de benen, 30 per dag, dus daar konden die 20 nog wel bij. Ik ben trots op mezelf, zei ze met een brede glimlach. En wij op jou. Chapeau!

We bewonderden het monument voor het meisje van Yde en bereikten na 12 kilometer Vries voor de noodzakelijke koffie met appeltaart. Mijn benen voelden goed, dus ik durfde de tweede helft ook wel aan. In een relaxed tempo en over mulle zandpaden en rustig keuvelend over van alles en nog wat en met het vliegveld weer in zicht, hadden we zin in nog een pauze. Een plek aan het water en in de schaduw was de ideale gelegenheid. Op het water vermaakten 4 tienermeisjes zich op kleurige opblaasbootjes. De grootste lol was natuurlijk als 1 van de 4 erin slaagde de boot om te kieperen en ze alle 4 onder water verdwenen. Het zag er jaloersmakend vrolijk uit. Vlak voor mijn ogen krioelde het van de schrijvertjes. Ze waren druk, helaas kon ik niet lezen wat ze schreven.

In de benen maar weer, want hoewel het vliegveld in zicht was, was het nog wel een eindje. Even een stuk langs de weg in de nu toch wel warme zon, en dan een grote slinger door de schaduwrijke Vosbergen. Sjaak ging bij zijn ouders op bezoek en wij liepen de laatste kilometer naar de kroeg. Oh, wat was dat bier lekker. We bedankten Jan uitbundig voor zijn geregel en mooie plan B en hoopten binnenkort op een herkansing naar het Mantigerzand.

Mariette