De BoetenbaintjesBoetenproat
Strippen en meeloopstop
- Boetenproat
Nee, niet strippen in de betekenis van ontbloten, hoewel het weer er wel naar was, maar in de zin van strippenkaarten in het openbaar vervoer. We namen met zijn achttienen de Q-liner naar Westlaren, de start van de wandeling naar Assen. Als je een OV-chipkaart had, reisde je gratis, want kennelijk deed dat ding het niet. Als je een strippenkaart had, was je tussen de 5 of 8 strippen kwijt. Het hing ervan af de hoeveelste je in de rij was: hoe verder je achterin de rij stond, hoe meer strippen het je kostte. Hetty ging verhaal halen, maar het moesten er echt 8 zijn, de rest had dus mazzel.
Niet het Wad- en wierdenpad
- Boetenproat
Als Boetenbain van ver, krijg ik vaak de vraag: kom jij nou helemaal uit Amersfoort? Ik kan dan geruststellend antwoorden: nee hoor, uit Annen! Handig toch zo’n zus met een B&B waar ik gebruik van kan maken als er geen gasten zijn. Vanuit het slaapkamerraam kijk ik uit op een kippenhok met daarachter een oprijzende bult: de es van Annen.
Ga Liever(en) naar Een
- Boetenproat
Volgens het programma zouden we starten Lieveren, maar bij de voorbereiding bleek Veurloper Peter dat niet voor elkaar te krijgen: te weinig mogelijkheden om het water over te steken. Het werd dus starten in Een met een rondje Norg. Voor mij, die de eerste 19 jaar van mijn leven in Norg heeft gewoond, was het een sentimental journey. Het weer was honderd keer beter dan tijdens de barre tocht van de vorige keer. Toch was het opvallend dat slechts 2 diehards (Jo en rooie Thea) ook nu van de partij waren. De anderen, toch trouwe meelopers, lieten het afweten. Hadden de schrik zeker nog in de benen, of waren bang voor weer zo’n natte tocht. Maar zoals gezegd viel het erg mee: een beetje miezerregen, een kortstondige bui, weinig wind en aan het eind zelfs een flauw zonnetje.
Nattigheid en hekjes
- Boetenproat
"Het zal wel meevallen”, dacht ik toen ik ’s morgens het weerbericht nog even checkte. In het noorden vooral sneeuw, geen regen, en sneeuw is leuk! “Het zal wel meevallen”, dacht Hetty en nam geen muts mee. “Het zal wel meevallen”, zei Josephine tegen Henk, die eigenlijk wel thuis wilde blijven. Kortom, 14 optimistische Boetenbaintjes togen opgewekt naar Grootegast. En allemaal met het idee: binnen op de bank lijkt het altijd erger en thuisblijvers om het weer blijken achteraf altijd ongelijk te hebben.
De Dennen
- Boetenproat
De subcommissie Winterkamperen van de Boetenbaintjes heeft het volgende oordeel over het weekend 2011: qua temperatuur komt ie op de 2de plaats (02-02-02 was met 17 graden warmer), qua comfort komt ie op de 1ste plaats; camping de Dennen in Schoonloo komt met stip op 1, als je camping Hoeve de Munte tenminste niet meetelt (maar dat was geen ‘echt’ winterkampeerweekend). De Dennen ligt prachtig beschut in het bos, vlakbij het dorp Schoonloo, maar het hoogtepunt van comfort is de overdekte vuurplaats met ruime zitplaatsen, en waar je op ooghoogte kan koken. Een ander, ook aantrekkelijk voordeel is dat je er van tevoren van alles naar toe kunt brengen.
Kerstwandeling in de sneeuw
- Boetenproat
Op tweede kerstdag vertrokken we in dichte mist uit Muntendam om in Eelde een kerstwandeling in de sneeuw te maken. We dachten dat er niet meer dan vijf belangstellenden zouden zijn. Maar tot onze verbazing werden het er 12. Ze kwamen met alle mogelijke vervoersmiddelen opdagen: 2 op de fiets (Frieda en Margreet), 1 per taxi van broerlief (Jacqueline), 1 te voet (Jan), 6 per auto (Wim/Janny, Henk/Josephine, Peter/Mariette) en 2 met de bus (Martha en Margot).
Liefdeswandelingen
- Boetenproat
Iet en Ben hebben heel wat liefdesvoetstappen liggen rond Bakkeveen. Ze waren zo lief om die 
stappen met ons te delen. Samen met Jo zijn ze op pad gegaan om de wandelingen aan elkaar te verbinden en te maken tot één grote liefdesrondwandeling van 25 kilometer. Toen we van start gingen was Iet alleen en zonder Ben. Nu is dat niet zo bijzonder want Ben loopt niet zo vaak met ons mee. Maar ja, met je geliefde de wandeling nog eens maken, ook al is het dan in gezelschap van een tiental Boetenbaintjes, die kans laat je toch niet liggen? Maar gelukkig zat hij halverwege de wandeling op de koffiestopplaats te wachten. Door zijn rugproblemen was de hele wandeling te ver, maar 15 kilometer moest kunnen. Dat is pas ware liefde!
Rondje Dwingelderveld
- Boetenproat
Het Dwingelderveld is natuurlijk voor een Boetenbaintje niet nieuw. Vaak hebben we het in de volle lengte overgestoken. Legendarisch is de oversteek op een snikhete dag en de tocht ruim 35 kilometer werd onder leiding van Peter, die het wel vaker niet zo nauw neemt met de kilometers. Minstens zo legendarisch is de oversteek op een ijskoude januaridag tijdens het winterweekend: Janny zat helemaal stuk, had het steenkoud en is sindsdien ook niet meer mee geweest met winterkamperen. De behaaglijk verwarmde kroeg met spannende schaatswedstrijd na afloop konden haar niet over de streep trekken.