De BoetenbaintjesBoetenproat
Op Schier
- Boetenproat
Slechts vijf Boetenbaintjes waagden het om de slechte weersvoorspellingen te trotseren en gingen in de bus en op de boot op weg naar Schier. Onderweg leek het weer op te klaren en verscheen zowaar de zon.
Weids, wolken en wind
- Boetenproat
Een dagje lopen op het Groninger land verruimt je blik, waait je hoofd leeg en schenkt je spectaculaire wolkenformaties. Zo ook afgelopen zaterdag tijdens de wandeling van Zuidhorn naar Grijpskerk via Niehove en Kommerzijl. Met de weidsheid was helemaal niks mis: overal waar je keek zag je de horizon. De wind deed ook zijn uiterste best en blies je stevig in het gezicht. En de wolken? Ja, die waren er ook. Maar niet van die mooie witte in een blauwe lucht. Maar van die pikzwarte in een grijze lucht. Soms leek het even of we tussen twee zwarte luchten liepen, en er droog tussendoor konden. Maar helaas was dat niet zo: van buien tot miezerregen, het was de hele dag van dat cape-aan-cape-uit-weer.
Hemelvaart Teutoburgerwald - derde dag, Bad Iburg
- Boetenproat
Op ons weitje waren degenen die met hun tentje in de zon braadden al vroeg op. Anderen, zoals Laura en ik, lagen om 8 uur nog rustig in de slaapzak, maar werden door Marja's stem gemaand op te staan, want we moesten vroeg weg om de ergste hitte voor te blijven.
Hemelvaart Teutoburgerwald - tweede dag, Bad Rothenfelde
- Boetenproat
De dag begon met een strálende zon en de tenten waren al zo goed als droog toen we er uit kropen. De mannen zorgden voor thee en koffie bij het ontbijt dat we gezellig in een kringetje aten. Toen kort daarna ons boeltje gepakt was en het terrein gecontroleerd op achtergebleven spulletjes, vroegen we de buurtjes in een vw-busje om onze groepsfoto te maken. We waren immers nog fit en fris, een uitgelezen moment om ons als groep vast te laten leggen voor het thuisfront.
Hemelvaart Teutoburgerwald - eerste dag, Holte
- Boetenproat
Mee waren: De Jannen (Jan D. was weer een voortreffelijke hopman), Margreet S., Erna, Wim ( voortreffelijk assistent hopman), Janny, Tea S. (surprise), Marja (verslag dag 1), de Laura’s (Laura de R.: verslag dag 2) en Annemiek (verslag dag 3)
Invalveurloper
- Boetenproat
Dat moet kunnen, dacht ik toen Peter mij vroeg de wandeling Drentsche A te leiden, omdat hij zijn basketbalclub naar de finale moest schreeuwen. Ik ken dat gebied toch goed en er zijn vast wel andere veurlopers die mij in noodgevallen te hulp schieten, dacht ik. Ik had geen tijd om echt veur te lopen. Toen ik 2 dagen van tevoren het onduidelijke kaartje bestudeerde dat 5 rondjes aan elkaar verbond, werd ik al wat minder zeker. “Makkie”, zei Peter, “je gaat gewoon van de ene paal naar de andere, en dit is hier en dat is daar”. “Tuurlijk”, dacht ik.
De Bult
- Boetenproat
De Bult was het begin- en eindpunt van de dagvoorpasenwandeling. Het ligt in de buurt van Steenwijk, Wilhelminaoord en Frederiksoord. Niet meteen een plek om warme natuurgevoelens van te krijgen. Maar Jo beloofde 95% onverharde paden en 90% zon, zeer verleidelijk dus. Bovendien stuurde hij onderstaand citaat:
Heuptasjes en afritspijpen
- Boetenproat
Ook de wandelsport kent zo zijn hebbedingetjes. De afgelopen jaren zagen we het opklapbare 3-pootsstoeltje, de lurkzak en de stormparaplu zich langzaam uitbreiden. Aan die 3 zaken heb ik nooit meegedaan. Integendeel, ik heb zelfs in de ledenvergadering voorgesteld om de lurkzak te verbieden, maar dat is me niet gelukt. De afritspijpen zijn van voor de lurkzak, en eigenlijk ook niet zo bijzonder meer. Maar vroeger werden eerst de schoenen uitgedaan, en dan de pijpen eraf en in de rugzak. Bij de borrel hadden we het omgekeerde ritueel. Behalve rooie Thea: die liep altijd al met de pijpen op de schoenen. En sinds kort lijkt iedereen dat te doen. Zelfs Janny, hoewel ze het geen gezicht vindt. En dat is het ook zo. Ook de afritspijpen heb ik nog steeds weten te weerstaan. Een korte broek is ook zo aan getrokken en zit lekkerder.