Boetenproat
Koffie met cabaret en de gelaarsde lapjeskat
- Boetenproat
Ja, het was lachen geblazen op zaterdag 28 april, hoewel wakker worden met veel regen en wind weinigs goeds beloofde. Volgens de buienradar was het na tienen droog in het loopgebied, en dat klopte: in Gieten goot het niet. Met z’n achten op pad met een verrassende, niet ingeplande, koffiestop na driekwartier. Bineke, een vriendin van Janny en Wim stond net buiten toen we langs liepen. Voor de grap nodigde ik ons uit op de koffie en ze vond het leuk! Dus zaten we binnen de kortste keren met de schoenen uit op een heerlijke bank in een knusse kamer met prachtig uitzicht over de landerijen en was er koffie met een biscuitje. We werden lekker gemaakt met een nog te bakken cake en een al gebakken, maar reeds verorberde frambozentaart, maar dit was ook goed.
Natuur en de A7
- Boetenproat
Ter hoogte van Leek bevinden zich aan weerszijden van de A7 twee natuurgebieden die de moeite waard zijn: de Lettelberter Petten en het Leekstermeer aan de ene kant en Polder Vredewold tussen Oostwold en Enumatil aan de andere kant. Toch gaan natuur en A7 niet erg goed samen: je moet eroverheen, onderdoor of langs en overal hoor je de auto’s.
Herrezen
- Boetenproat
Peter loopt weer als een kieviet, Wim heeft daar nog een stok voor nodig en Anthonie een zonnebril en doorzettingsvermogen. Na een jaar is ze er gelukkig weer bij. Ze gaat meteen voor de 26 kilometer en laat zich niet van de wijs brengen door de hindernissen in het parcours. Ze loopt als vanouds in de voorhoede en lijkt geen enkele moeite met het tempo en de afstand te hebben. Hulde en fijn dat je er weer bent.
Geveld
- Boetenproat
De helft van de veurlopers. Een kastanjeboom. En heel veel essen.
De veurlopers hebben een sportblessure, zweepslag en zwakke enkel, zijn dus tijdelijk geveld en hoeven nog niet geruimd, naar wij hopen. Als het langduriger is, moet de oproep “tochtenleider gevraagd” , die we op de jaarvergadering geschrapt hadden, toch weer op de website. De kastanjeboom kan in de kachel. Hij stond in zijn eentje voor een boerderij, was nog niet zo heel erg oud en werd afgevoerd op zo’n grote laadbak voor een trekker.
Survival in Salland
- Boetenproat
Je hebt boetenbainen in soorten en maten. De doorgewinterde boetenbain zoals Annemiek twijfelt geen moment en geeft zich meteen op voor het winterkamperen. Een luxe bain, zoals ikzelf, stelt de beslissing nog maar even uit. Zal ik wel, zal ik niet? Gaat het vriezen? En hoeveel regen gaat er eigenlijk wel niet vallen?
Achterhoedegevechten
- Boetenproat
Door het prachtige voorjaarsweer, die alle storm en regen van de afgelopen weken deed vergeten, leek iedereen van slag, in de war en traag. Het begon al bij het vertrek. Margot kwam op de laatste nipper en kon nog net mee. Jo nam een eigen, snellere route via Assen (logisch als je 140 rijdt!). Marja scheurde erachteraan. De rest ging via Drachten. Marja ontdekte haar 'fout', kon Jo niet bijhouden, en ging op de tomtom verder.
Het kerstgevoel
- Boetenproat
Het valt dit jaar niet mee om het ware kerstgevoel te krijgen. De dag na Sinterklaas zijn de kerstbomen al uitverkocht, zodat je het nu moet doen met een te kleine, een zielige of zonder. Er ligt geen sneeuw of ijs en het is zo warm dat het wel voorjaar lijkt. En dan is het ook nog crisis natuurlijk; dus geen cadeautjes, of je eigen cadeautjes kopen, sobere kerstdiners en niet op wintersport. En niet te vergeten: het verplicht cocoonen met de familie.
Kerstkuier met Fatima
- Boetenproat
Wandelen is een leuke sport. Maar je moet er iets voor over hebben. Nietsvermoedend naar het station fietsen bijvoorbeeld en dan onverwacht onderuit gaan. Ja, het was gevaarlijk glad. Gelukkig kwam Hennie in de berm terecht; toch iets comfortabeler dan op die keiharde klinkers. En gelukkig bleek Wini op dezelfde plek ook bijna een smak te hebben gemaakt. Het lag dus duidelijk aan die plek…