De BoetenbaintjesBoetenproat
Het land van boer Koekoek
- Boetenproat
De bestemming van de zaterdagse wandeling was Elim, ergens achter Hoogeveen/Coevorden. En we kwamen door dorpjes als Nieuwlande, Dalerpeel, Dalerveen en Elim. Hollandscheveld stond telkens op de bordjes, maar we kwamen er niet doorheen. Niet iedereen kende Boer Koekoek, dus even een kort geschiedenislesje van deze kleurrijke figuur uit de zestiger jaren.
Een brokje in Aalden
- Boetenproat
1 Veurloper, 3 vrouwen (waarvan 1 in een brokje) en 2 auto’s: that was all there was op het stationsplein op zaterdagochtend om te gaan wandelen in Aalden. Thea was speciaal via Groningen gereden omdat Peter bang was dat er te weinig auto’s zouden zijn. Dus ging Martha op de heenweg bij haar in de auto en op de terugweg bij ons, zodat Thea rechtstreeks naar huis kon: de chauffeurskosten werden eerlijk gedeeld.
(G)een brokje in de Kibbelkoel
- Boetenproat
Toen Peter en ik op het station aankwamen werden we begroet met luid gejuich van de wachtende Boetenbaintjes. Ik dacht dat het was omdat wij de drank vervoerden voor de jaarlijkse picknick. Maar nee, ze waren blij dat er tenminste 1 auto was om naar het beginpunt te rijden. Daarna volgende nog 4 auto’s en was er plaats genoeg voor 18 picknickgangers. Laura R. die optimistisch in korte broek gekomen was, want in Delfzijl scheen de zon, deed toch haar pijpen aan en Sietske zelfs haar regenbroek, wat wel erg pessimistisch was.
Wuivende weiden in Westerwolde
- Boetenproat
Behalve de bloemrijke alpenweiden in het voorjaar ken ik niets mooiers dan de wuivende weiden in Westerwolde, begin juni. Of misschien is het andersom of moet je niet willen vergelijken, maar mooi waren ze. Met bloeiende grassen en zuring in tinten van bruinroze, naar zachtroze, naar roodroze, naar hardroze, naar donkerroze, soms alleen het donkerroze/rode van de zuring met heel veel geel van de scherpe boterbloem, aan de randen de rode en witte klaver en de leeuwenbekjes. En omdat het stevig waaide was het alsmaar in beweging en bewogen de kleuren mee.
Achter de veurloper an
- Boetenproat
Peter had zijn veurlopersshirt uit de mottenballen gehaald; dat kon je wel zien, de gaten zaten erin. Hoewel dat volgens hem kwam door een avontuurlijke tocht door de 
bramen. Soms kon je hem beter niet volgen, bijvoorbeeld tijdens de rit ernaar toe; wij reden kilometers om. Jan volgde ons dan ook niet en deed gewoon wat er op het briefje stond, dat Peter gemaakt had. Toen we op de parkeerplaats kwamen, meldde Berend dat Jan een kwartier geleden de parkeerplaats opgereden was, en meteen er weer af, Berend wist niet waar hij was. De moderne communicatiemiddelen werkten niet mee: Peter had geen bereik en Jan geen beltegoed. Maar tenslotte kwam alles goed en konden we om half elf met z’n negenen op pad vanaf camping De Oude Willem, waar sommigen van ons mooie herinneringen hadden aan winterkamperen.
Hemelvaartweekend 2012, dag 3
- Boetenproat
Waar is m'n kaas?
Na een wonderbaarlijk goede nachtrust - gezien de ligging van de camping vlakbij een drukke weg - worden we toch alweer vroeg gewekt. Deze keer niet door een koor van zwartkopjes, maar door de houtduiven, die maar blijven roepen: "mijn opa is dood" (ezelsbruggetje voor de beginnende vogelaar). Ook deze morgen zijn de tenten weer vrijwel helemaal droog, zodat ze snel ingepakt kunnen worden. Bijzonderheid: deze keer zijn Marja en Margreet er het eerste mee klaar!
Hemelvaartweekend 2012, dag 2
- Boetenproat
Hinter die Männer an!
Zo antwoordde Laura S. in haar beste Duits, toen de campingbaas vroeg waar we heen gingen. En natuurlijk werd het een soort slogan die laatste 2 dagen. Na iedere pauze klonk in koor: "Hinter die Männer an!" Het was ook niet verkeerd om achter Jan aan te lopen, want de routes waren zoals gebruikelijk weer heel mooi. Achter Peter aanlopen gebeurde minder tot niet, want dan verstoorde je zijn plaspauzes.
Hemelvaartweekend 2012, dag 1
- Boetenproat
Nasi eten rond het kampvuur
Een mens moet keuzes maken in het leven. Wat gaat er wel en wat gaat er niet mee in de rugzak? Dat geldt voor elk kampeerweekend, maar nu helemaal, want de temperatuur varieert van 0° C tot zo’n 20°C. Dus wat wordt het: de zomer- of de winterslaapzak? Ik blijk niet de enige te zijn die met deze vraag heeft geworsteld.