De BoetenbaintjesBoetenproat
Hagel, Hennie en Hert
- Boetenproat
Het begon niet goed, de kerstwandeling van Wim. De hagelbui bij vertrek en onderweg riep verlangens op om huiswaarts te keren en lekker te gaan lezen bij de kachel. Hennie was door de gladheid
onderuit gegaan op de fiets en was ook bijna weer omgedraaid. Jo en Frieda hadden bijna een hert op de motorkap, maar die waren er al bijna, dus omkeren was niet zinvol.
Mooi Drenthe
- Boetenproat
‘Er gaat niets boven Groningen’ is al jaren lang de bekende promoslogan van de provincie Groningen. Dat is ook helemaal waar als het om weidsheid, ruimte, schoonheid en fietsen gaat. Maar ik vind het geen wandelprovincie: teveel asfalt en rechte wegen, dat vraagt om een iets hoger tempo. Wat wandelen betreft gaat er niets boven Mooi Drenthe en zeker niets boven het nationaal park de Drentsche Aa. En dus is het ook helemaal geen straf om daar 4 wandelingen in 3 maanden te maken. En zo te zien zijn veel Boetenbaintjes dat met mij eens: de opkomst is telkens ongekend hoog.
Communicatie is zo eenvoudig nog niet
- Boetenproat
Zeker niet voor de overheid. Wij wilden met de auto naar het station in Assen om daar de andere Boetenbaintjes te ontmoeten voor een fraaie herfstwandeling. Maar de N33 bleek die dag niet berijdbaar tot Gieten. Op de site van A naar B(eter) werd aangegeven dat de soort hinder ‘matig’ was, maar dat de aard van de hinder ‘wegafsluiting’ was en dat laatste lijkt mij toch tamelijk heftig, tenzij bedoeld w
erd dat de duur (slechts 1 dag van 9.00 -17.00 uur) matig was.
Hagel en Heineken
- Boetenproat
Op vrijdag 7 oktober waaide het erg hard, viel de regen met bakken uit de lucht en vlogen de hagelstenen je om de oren. Ook ’s nachts ging het behoorlijk te keer. Voor veel Boetenbaintjes waarschijnlijk een reden om geen wekker te zetten en zich zaterdagochtend nog eens lekker om te draaien. Maar toen ik naar Ekehaar reed om 9.30 uur scheen de zon, en liet de buienradar nog wat regen/wolken zien in de ochtend en was de lucht in de middag schoon.
Hindernissen en meevallers
- Boetenproat
De voorbereiding van het wandelweekend kende nogal wat hindernissen: werk aan het spoor tussen Groningen en Assen, problemen met het (korte) vervoer van Nijverdal naar het startpunt aan de Hellendoornseweg, een rally rondom het startpunt, waarvan ik dacht dat het een wielerronde was, maar die een autorace met veel herrie bleek te zijn, het eetcafé dat ons een week later had gepland en vol zat, zodat we uit moesten wijken naar de Chinees, en last but not least: de verstuikte enkel van Marja, zodat ze niet mee kon.
Monumentendag
- Boetenproat
Op speciaal verzoek, vooral van Janny, werd de wandeling op de tweede zaterdag in september gekoppeld aan de open monumentendag. Maar dat de Boetenbaintjes nou zo cultureel ingesteld zijn kan ik niet zeggen. We liepen de knapzakroute Veenhuizen + een beetje van Peter met aan het eind de mogelijkheid om het gevangenismuseum en/of het glasmuseum te bekijken. 6 van de 13 waren geïnteresseerd, de rest ging na het bier naar huis. Waarschijnlijk was het verlangen naar een douche om de plakkerigheid en de kriebeligheid af te spoelen groter dan de culturele interesse.
9 Verzopen Boetenbaintjes
- Boetenproat
En toch hadden de thuisblijvers weer geen gelijk! Vrijdag 26 augustus, 6.30 uur ’s morgens: het weer morgen: veel buien met windstoten, hagel en onweer, temperatuur ongeveer zeventien graden. Zal ik Jo straks dan maar mailen dat ik niet meega morgen? Bijna 30 km, modderig natuurlijk na alle regen van de afgelopen tijd en dan ook nog slecht weer, ga ik dan voor mijn plezier wandelen? Toch op vrijdagavond mijn rugzak maar ingepakt, als het morgenochtend redelijk lijkt ga ik toch mee om spijt achteraf te voorkomen. Regenbroek, cape, paraplu, BB-petje, een setje droge kleren voor terug in de auto, en een stok mee om me voor uitglijders te behoeden…… aan de voorbereiding kan het niet liggen.
Westerwoldsche wateren
- Boetenproat
Mussel Aa, Ruiten Aa, Veelerdiep, Westerwoldsche Aa: Westerwolde is een prachtige streek met veel kronkelende beken. We liepen langs de oevers van de Ruiten Aa, die weer teruggebracht is tot een meanderende stroom, we staken de Mussel Aa over en volgden vooral de loop van het Veelerdiep. De Westerwoldscha Aa is voor een volgende keer. Het was prachtig, maar ook zwaar lopen over de schouwpaden, die wel gemaaid waren, maar ook erg robbelig onder de voeten. Sommige wandelaars verlangden naar meer asfalt en velen waren er na afloop moe van geworden. Soms was het pad smal met aan weerszijden hoog riet en brandnetels, of een heel donker pad met net zichtbare boomwortels. Maar ook langs een weiland vol met Lakenvelders.