De BoetenbaintjesBoetenproat
De Onlanden 2013
- Boetenproat
Zaterdag 26 oktober 2013 was een bijzondere dag: we namen afscheid van het zachte najaarsweer, het was het einde van de zomertijd, we gingen meteen om half tien lopen, we hadden een vrouwelijk duo veurlopers, een primeur in het bijna 20-jarig bestaan van de Boetenbaintjes, en een aantal BB-tjes eindigde met een overdadig all-inclusive diner, ook een primeur.
Een perfecte dag en een perfecte wandeling
- Boetenproat
Dit is nou eens zo’n wandeling waar weinig meer over te melden valt dan dat alles gewoon vlekkeloos en zonder noemenswaardige hilariteiten verliep. Maar geen Boetenpraotje kan natuurlijk niet en bij gebrek aan Mariette, die thuis in de weer moest met een shovel, zal ik me weer eens wijden aan die schone taak.
De Kribbe, Sjampetter en De Haere
- Boetenproat
Dat waren de pleisterplaatsen tijdens het wandelweekend. En die zijn het belangrijkste van het hele weekend. De vraag "wanneer is er koffie" werd vervangen door de vraag "wanneer is er taart". Natuur is ondergeschikt aan eten lijkt het wel. Nou verstook je natuurlijk heel wat calorieën met zo’n zware rugzak en ook werd zo nu en dan ook geroepen “wat is het hier mooi”, maar het hoofdthema was toch: eten.
Strani tipi o tipi strambi
- Boetenproat
Dat zijn Boetenbaintjes in het Italiaans. Alessandra is een Italiaanse, die ons uitgekozen had om de naam en zich niet liet weerhouden door de regen om kennis met ons te maken.
Het mooiste plekje van de wereld
- Boetenproat
en met de vriendelijkste mensen. Aldus de uitbaatster van café-restaurant Poortman in Bloemberg. Mooiste plekje van de wereld is wat overdreven. Het café ligt op een driesprong waar veel lawaai makende motorrijders langskomen. De vriendelijkste mensen komt een eind in de richting. Een zeer goedlachse uitbaatster, die snel met de bestellingen was.
Zweet en andere nattigheid
- Boetenproat
We hadden vorig jaar met de kerstwandeling ook als eens code oranje, vanwege gladheid en ijzel. Dat liep prima af. Dus ook deze code oranje voor onweer en hagel en zware windstoten en wateroverlast weerhield ons er niet van af te reizen naar Appelscha.
Blauwe Stad
- Boetenproat
Drie keer is scheepsrecht. De tochten van Gerard kennen een opgaande lijn: het weer wordt beter (de eerste keer was dramatisch met de hele dag regen), de afstand wordt langer, het asfalt wordt minder en het aantal deelnemers stijgt. Hoewel dat laatste nog problemen oplevert, want hij was er bijna 4 kwijt en dat is meer dan de toegestane 10%.
Curringherveld in Kornhorn
- Boetenproat
Tot nu toe gingen we ieder jaar picknicken in Drenthe, op de hei, bij een ven of op het Orvelter veld. De plek heeft ook altijd een slechtweervoorziening, want je weet het maar nooit in juni. Dit jaar bleven we in de provincie Groningen en gingen naar het Westerkwartier, Kornhorn om precies te zijn, bijna op de grens met Friesland.