Een oude spoorlijn en zompige paden

Het beloofde een mooie decemberdag te worden dus de verwachting was een hoge opkomst. Dit werd deels bewaarheid, 13 BB wandelaars aan de start. Op het busstation ontstond er meteen een gesprek over wie welke kleding droeg, was het warm genoeg? Of juist te warm? Wat was er allemaal van de ANWB? Manon deed al direct een trui in haar rugtas, veel te warm.

In de snelle dubbeldekker bus reden we naar P+R Gieten, waarna de wandeling van start kon gaan. Hoewel de P+R tussen N-wegen ligt, lukte het de veurlopers Janny en Yolanda om een groene route te vinden uit dit gebied. Na een tijdje kwamen we bij Eexterhalte en langs de camping liepen we naar de oude spoorlijn. Dit is nu een prachtig wandelpad (zie Wandelspoor voor wandelroutes). De spoorlijn tussen Assen en Stadskanaal was een onderdeel van het netwerk dat oorspronkelijk werd aangelegd en geëxploiteerd door de Noordoosterlocaalspoorweg-Maatschappij (NOLS). In 1950 stopte hier het vervoer van reizigers.

Via een tunneltje onder de weg liepen we door een mooi landschap naar een pad langs het Rolderdiepje. De weg ernaartoe was nat, maar dat was nog maar het begin. Het werd steeds natter en echt zompig, veengrond vertelde Jan. Gaan we verder of niet? Frieda merkte op “dat zal lastig worden om droge voeten te houden”. Dit bleek een understatement. Een paar mensen waagden het en het lukte hun om het bruggetje over het kanaal te bereiken met relatief droge voeten. De rest volgde langzaam en helaas gingen de beide Astrids flink onderuit doordat ze wegzakten. Gevolg: nat, modderig en echt natte voeten. Jan hielp een paar dames met een sprong naar een iets droger gedeelte en zo lukte het uiteindelijk iedereen om de brug te bereiken. De beide veurlopers vonden het erg vervelend voor de Astrids dat het zo drassig was en met deze gevolgen. Gelukkig scheen de zon en waaide het niet dus ze konden verder mee met de wandeling. Met opmerkelijk weinig gemopper werd de natte weg vervolgd.

Ook aan de overkant van het Rolderdiepje was het nat, maar beter te doen en we liepen over een smal pad achter elkaar door het riet. Ergens klonk er midden in de rij een enthousiaste uitroep “hebben ze daar Monchoutaart?!”. Dat kon alleen maar Nicole zijn. Dat ging waarschijnlijk over de koffiestop waar men zich op verheugde. Via een groot, oud kerkhof liepen we Rolde in en daar stond de koffie te wachten bij het vertrouwde café Hofsteenge. Geen Monchoutaart, maar wel appel, kwark en iets met hazelnoten.

Margreet S. nam na de koffie de bus naar huis i.v.m. een groot evenement van FC Groningen die middag, dat het wellicht moeilijk maakte om haar huis te bereiken. Astrid en Astrid konden tijdens de koffie nog wat verder opdrogen. De stank van de modder bleef en zullen ze thuis met flink wassen eruit moeten zien te krijgen.

Via een verharde en droge weg liepen we Rolde uit. Het was nog steeds heerlijk zonnig en dat gaf het landschap met de grasvelden en de solitaire eiken een prachtige gouden gloed. Genieten! Op een ronde bank om een boom, groot genoeg om iedereen te kunnen laten zitten, hielden we nog een stop. Het Anderse diepje meandert door dit landschap en we genoten van de zon. De natte voeten waren vergeten. Over een smal paadje door de heide gingen we langzamerhand weer richting Eexterhalte voor de nazit. Astrid FH, Frieda en Ellie besloten direct door te lopen naar de P+R i.v.m. verplichtingen ’s avonds.

Yolanda en Janny, dank voor deze prachtige en memorabele wandeling.

Ellie