De Boetenbaintjes
Al de hele week ligt er veel sneeuw en zijn er code geel en oranje waarschuwingen. De tocht die veurloper Manon had gemaakt in Annen wordt op het laatste moment vervangen door een wandeling vanaf station Assen. Iets korter ook. Gelukkig is Manon hier flexibel in.
Zaterdag 10 januari is het koud, maar er wordt geen sneeuw verwacht. Bussen rijden voorlopig niet dus een aantal mensen is daarom toch thuis gebleven. Op het station in Groningen hebben zich 8 BB-tjes verzamelt voor de trein van 10.02 uur. Als we een tijdje in de trein zitten wordt er omgeroepen dat er een trein vast staat op het spoor bij Beilen, de trein gaat niet. Misschien gaat de trein over een uur. Daar willen we niet op wachten. Na telefonisch contact met Manon besluiten we om vanaf het station in Groningen een wandeling te maken. Rudolf gaat naar huis, hij heeft nog dingen te doen. Manon wacht of er nog mensen in Assen komen en bekijkt dan wat ze gaat doen.
We besluiten richting Stadspark en Onlanden te gaan. Onderweg pikken we Frieda op die bij station Europapark stond. Het blijkt nog lastig om met z’n achten op één lijn te komen qua plan. In de oorspronkelijke wandeling zat geen koffiestop, maar die blijkt nu wel belangrijk. Yolanda merkt op dat we normaal altijd ‘braaf’ met de veurloper mee gaan, maar nu zijn er nogal wat wensen. Toch gaat het allemaal heel gemoedelijk. Na een check blijken er veel koffieplekken gesloten en we besluiten richting Hoornse Plas te gaan.
Eerst door de stad, dan via het mooie besneeuwde Stadspark richting Onlanden. Iedereen is dik aangekleed en een aantal van ons krijgen het warm, vooral omdat het in het Stadspark niet waait. Onderweg nog even een korte banaan/snack stop. Velen hebben warme thee mee, heerlijk met dit weer. Het is wel steeds opletten met wandelen, want af en toe is het toch wel verraderlijk glad door de opgevroren ijs onder de sneeuw. Over de Madijk lopen we richting de Onlanderij (dicht, dat wisten we al). Hier waait het en is het daardoor een stuk kouder. Wel prachtige vergezichten over de Onlanden met het zonnetje dat even schijnt.
Als Astrid H aan Ellie wil aanwijzen waar haar vriendin woont aan de overkant van de Madijk valt ze op een glad stukje. En ze valt hard, heel naar. Gelukkig niets gebroken, maar ze voelt zich misselijk en dat is haar aan te zien. Gelukkig komt er juist op dat moment een auto aan die daar nauwelijks rijden. Een gelukje dus. Ik vraag of Astrid het kleine stukje naar de Onlanderij mee kan rijden dan kan ze daar buiten even op een bankje zitten. Zo geschiedt. Astrid knapt snel op, maar haar schouder blijft pijn doen. We eten en drinken even wat buiten op de picknickbanken en dan op naar de dichtstbijzijnde koffie, Kaap Hoorn. Na de heerlijke koffie verlaat ik de groep, omdat ik een andere kant op moet. Ik ga richting Haren om daar de bus te pakken naar Zuidlaren.
Astrid vult het verhaal verder aan. Ellie had het tijdens onze wandeling al even op haar telefoon gecheckt: Ni Hao in het Stadspark was nog niet open, het Eethuys op camping Stadspark was in januari gesloten en ook de Onlanderij in Eelderwolde was dit weekend helaas niet geopend. Maar, hoera, hoera, eindelijk was het raak! Om half 1 konden we dan toch onze langverwachte koffiestop houden! Restaurant Kaap Hoorn, gelegen aan het Hoornsemeer, bleek vandaag gelukkig wél open te zijn en zette deze winterse zaterdag haar deuren wagenwijd open voor menig verkleumde wandelaar of andere gast, alhoewel, met een sjaal, wanten en muts was het voor deze BB-tjes prima te doen!
In het aangenaam warme restaurant streken we met z'n achten neer aan een lange houten tafel. Op de site van Beachclub Kaap Hoorn stond dat je in een 'ongedwongen en beachy sfeer' kunt genieten van een schitterende omgeving. Nu, de 'beachy sfeer' was met deze winterse temperatuur wel ver te zoeken, maar daar kwamen we dan ook niet voor. De menukaart lonkte ons met zelfgemaakte appeltaart met slagroom. Enkele BB-tjes stortten zich op zo'n overheerlijke appelpunt, uiteraard naast een heerlijke warme koffie of thee.
Na een klein uurtje vervolgden we onze wandeling langs de randen van het Hoornsemeer. Ellie verliet de groep en liep richting de P&R in Haren.
De andere 7 BB-tjes liepen samen verder langs de Hoornsedijk richting het centrum. Bij de Van Iddekingeweg vervolgde Frieda haar eigen route naar huis en even later nam ook Nienke afscheid bij het bruggetje bij de ringweg. Laura en HP gingen bij het station verder richting huis. Yolanda en de beide Astridten namen afscheid in het centrum van de stad, waar er nog boodschappen gekocht moesten worden. Yolanda en Astrid F zagen later in het Noorderplantsoen dat je ook heel goed met een strijkplank van de hoge bult kunt glijden! Toch handig om te weten als je geen slee hebt.
Yolanda, heel fijn dat je ons vandaag als een soort 'designated guide', bij afwezigheid van veurloper Manon (helaas, gevalletje overmacht), door het prachtige winterse, sneeuwrijke zuidwesten van de stad Groningen hebt geleid.
Ellie & Astrid H