AntiVries

Zaterdag was Noord-Nederland weer ontdooid, ontijzeld en ontsneeuwd. En dat was ook wel prima. Na 3 dagen code rood en binnenzitten, was het heerlijk om weer naar buiten te kunnen en te wandelen. Rond ons huis was het 4 dagen een soort ijsbaan.

De weg voor het huis was berijdbaar, maar niet bereikbaar. Een soort Tantaluskwelling. Toch was binnen blijven OK. Lekker puzzelen en lezen en het nieuws volgen en nieuwe woorden leren, zoals lijndansen en straatsen. En 80-jarige die op zijn pantoffels de deur uitrent om een jochie uit het water te halen. Hij, de 80-jarige, zag vanachter het raam de jongen met de slee zo het water inzeilen en bedacht zich geen seconde. Maar ook een man die zijn hondje uitliet, uitgleed, met zijn achterhoofd op de stoep terecht kwam en overleed. En de man in Kloosterburen die op oudejaarsnacht vermoord werd. Het jaar 2016 is begonnen.

Het wandeljaar begon met 9 BB-tjes in Vries, dat ook ontdooid was. En dat betekende dus: nat. Het lijkt wel of de Veurlopermannen een wedstrijdje doen wie de natste pollenhoppentocht kan maken. Ik heb ze alle drie meegelopen en wat mij betref is de uitslag: 1. Jan D., 2. Jan R. en 3. Peter. Toch denk ik dat het oude record nog op naam van Peter blijft staan. Op zijn beroemde tocht in Gasteren is het woord pollenhoppen ontstaan, gingen er 2 dames languit de modder in en was het het natst. Het was geen lang stuk, maar wel heel moeilijk. Peter beweerde nu de hele tijd dat, toen hij de tocht van Vries voorliep, het helemaal niet nat was, overal lag ijs! En het viel zaterdag allemaal ook wel mee. Langs de Matsloot was het redelijk te doen, zo nu en dan over het prikkeldraad en 1 smal slootje, dat redelijk droog stond, overspringen en voor we het wisten zaten we aan de koffie bij Hingstman in Zeyen. Goeie koffie en vriendelijke en belangstellende bediening. Konden de schoenen en de sokken drogen.

Verder maar weer naar het Noordsche veld of de Negen Bergjes. De zon, die er bij vertrek nog volop was, was allang verdwenen en het veld was in nevelen gehuld. Koud was het niet. We kwamen niemand tegen, alleen zo nu en dan een mountainbiker. En twee springende reeën met witte kontjes.

In de Peestermaden was het weer wat natter. Komisch was dat Laura R. riep dat ze heel erg hield van paadjes, waarvan je niet kon zien waar ze naar toegingen. Het paadje de Peestermaden in begon ook goed en mooi en droog, maar na de bocht was het heel zompig en moest de pollenhoptechniek toegepast worden. Het was gelukkig maar een klein stukje en in het bos was het weer droog. Vlak voor Vries kregen we nog een nat toetje en om half 4 zaten we in het café. Ook daar was het meisje heel vriendelijk, ze verblikte of verbloosde niet van onze vieze schoenen. "Daar is de stofzuiger goed voor".

Het voordeel van pollenhoppen is, is dat je hard moet werken en alle spieren goed gebruikt en dus veel calorieën verstookt. Ook was de buitenlucht goed voor de doorstroom van snot. Want je was of snotterig en verkouden geweest, of je was het nog of je was het weer.

Trouwens als je last hebt van te zware kerstdiners en denkt dat je een paar kilootjes kwijt moet dan heb ik nog een mooie tip van Marja. Je spreekt je weegschaal als volgt toe: "Nou zet ik je in de hoek van de badkamer en je komt er niet meer uit voor je je excuses hebt aangeboden".

Op een mooi en gezond wandeljaar.

Mariette