We moesten het Hemelvaartweekend in Duitsland en de Pinksterwandeling van Jan missen, maar we kregen er 2 weken in meravigliosa Umbria voor in de plaats. En schitterend was het: de natuur, de cultuur, de wandelingen, het eten, de onderkomens, de kleuren van de huizen en de daken, en de mooie dorpjes op de toppen van de heuvels. Het weer had iets beter -droger- gekund, maar och, we zagen en voelden de zon ook genoeg.

Als je wandelt in de voetsporen van St. Franciscus kom je volledig tot rust, je zou er bijna monnik van worden. Al die kerken en kerkjes, de kluizen, de beelden, de restanten van plekken waar hij geweest is of zijn laatste nacht doorbracht, je kon en wilde er niet om hem heen. En dat alles in een stilte, die wij in Nederland nauwelijks meer kennen: het grootste deel van de dag hoorde je alleen het gekwinkeleer van de vogeltjes en kwam je niemand tegen. We liepen door eindeloze olijfboomgaarden (sentiero dell’ulivi), klommen naar kloosters en kluizen, kwamen door middeleeuwse plaatsen (Assisi, Trevi , Spoleto en Gubbio), dorpjes van niks, waar iedereen je groette of kersen aanbood, liepen over brede paden en smalle, steile bospaadjes, overnachtten in agriturismo’s in de middle of nowhere, maar wel met zwembad, of sliepen in een hotel in een drukkere plaats, maar dan zonder zwembad. Aten iedere dag lekker en altijd met een pasta, soms met een pizza. Kortom: la dolce vita. Vooral het ontbijt is zoet, zoet, zoet: koekjes, cake en taarten die je moet soppen in een grote kop, café latte, het was eigenlijk meer een soepkop. Het leven van een wandelaar is erg eenvoudig: je ontbijt, je doet je korte broek en wandelschoenen aan, je loopt, je eet een broodje op een mooie plek, je komt aan, drinkt een biertje, een wijntje, leest een boek, dineert om een uur of 8, en gaat om 10 uur slapen.

In juni is de natuur nog weelderig, vooral de bermen zijn kleurrijk en de brem geurde en kleurde hele wegen geel. De olijfbomen waren net uitgebloeid, maar de kersen waren rijp, en bij slecht weer vlogen de kleine vijgen je om de oren. En slecht weer kon het zijn, vaak onweer dat als maar heen en weer ging over de heuvels en van geen ophouden wist. Een hele dag hoosbuien, zodat je sopte in je schoenen, maar met mijn kleine föhn kreeg ik ze aan de binnenkant aardig droog. De zon deed de volgende dag de buitenkant.

Hoogtepunten waren - naast de prachtige wandelingen - in willekeurige volgorde: de St. Franciscuskerk in Assisi, de agriturismo Poggio Paradiso, het zwembad met uitzicht op Trevi. De kerk in Assisi is groot en sober met mooie en simpele muurschilderingen in prachtige kleuren en absoluut niet protserig. De lijkkist van Franciscus staat er, je mag er niet in korte broek en hempie in, en er werden heel wat kaarsjes gebrand. Poggio Paradiso was een waar paradijs en niet alleen omdat we er na de langste dagtocht van 29 kilometer afgepeigerd aankwamen. Het lag redelijk hoog, met hele grote tuin, die allerlei hoekjes had met de meest luxe ligbedden, en een zwembad met uitzicht op de bergen, een buitengewoon aardige eigenares, die het bier al koud had staan en een heerlijk diner op veranda serveerde. Het zwembad met uitzicht op Trevi was geweldig, maar aangezien het de hele zondagmiddag regende, hebben we er niet van kunnen genieten en verdween Trevi regelmatig in de mist. Het uitgebreide en lekkere diner maakte veel goed. We aten samen met het eigenaarsechtpaar, d.w.z. zij was vooral in de keuken en ging pas na de 2de gang mee-eten, hij kreeg en de at de helft van onze porties en wij aten ons helemaal klem. Niks die 80% van Janny. Maar ja, je kunt het niet laten staan in zo’n situatie, en het was ook erg lekker.

Op de heenreis waren we anderhalve dag in Perugia: een geweldige stad, een soort Italiaans Groningen met 2 universiteiten (1 gewone, en 1 voor buitenlanders), prachtige gebouwen en pleinen, een minimetro en een roltrappensysteem, waarmee je snel en gemakkelijk van beneden in de stad naar boven kon, of andersom natuurlijk. Op de treugweg waren we een middag in Florence: grotere tegenstelling kun je je haast niet voorstellen. Weg soberheid en rust. Grote rijk versierde en pompeuze gebouwen, en heeeeeel veeeeel mensen, eigenlijk niks gedaan na die rust.

Ik heb de mevrouw van de reisorganisatie beloofd dat ik deze reis bij jullie zou promoten. Bij deze dus. De website is: www.meravigliosaumbria.com

Mariette